Karpatische herdershond
De Carpatin is van oorsprong een kuddebeschermingshond. Ten onrechte worden ze vergeleken met de herdershonden die wij allemaal kennen, zoals de Duitse of Mechelse herder. De kuddebeschermingshonden zijn de oorspronkelijke herdershonden, maar hebben een heel andere taak dan de bekendere herders. Kuddebeschermingshonden gaan met de kudde mee op pad om deze te beschermen tegen aanvallen van grote roofdieren, zoals wolf en bruine beer. Ze bevinden zich om en in de kudde, lopen op een rustig tempo mee en reageren op situaties die zich voordoen. Ze hebben vrijwel geen interactie met de schapen (of het andere vee), ze sturen of drijven ze niet! Ze besparen hun energie voor wanneer het echt nodig is; meestal 's avonds en 's nachts komen wolven om schapen proberen te pakken. Dan hebben de kuddebeschermers het 't drukst. Niet met vechten, zoals men wel eens denkt, maar met een strategisch 'spel' dat door wolven ook perfect beheerst wordt.
Ten onrechte wordt er dan ook vaak gezegd dat kuddebeschermers luie en eigenwijze honden zijn. Ze liggen het grootste deel van de dag te maffen en hebben ook niet per se de behoefte aan verre – nutteloze – wandelingen. "Zit" en "af" voor een koekje zijn ook nutteloos, dus zulke commando's voeren ze liever niet uit. Uitzonderingen daargelaten!
Ze hebben allemaal hun eigen karakter, en in hun oorspronkelijke taak komt dit perfect van pas in de roedels waarin ze op de herderskampen gehouden worden. Taken kunnen verdeeld worden; de ene waarschuwt maar blijft verder op de achtergrond, de ander staat in de frontlinie en weer een andere heeft pups onder de paardenwagen liggen. Een heel bijzonder ras, dat inmiddels ook wat meer in Nederland te vinden is – als werkhond! Wil je meer weten? Lees dan vooral verder!
Zo is de Karpatische herdershond
Onze beoordeling
Elke eigenschap krijgt een score van 1 tot 5 — hoe verder het balkje gevuld is, hoe sterker de eigenschap. Onder elke rij lees je links wat een lage en rechts wat een hoge score betekent.
Gezin & sociaal
Karakter & training
Verzorging & fysiek
Praktisch
Karakter
Ze zijn het gewend om een 'mobiel territorium' te hebben; een kudde. Dat territorium is dus over het algemeen niet heel erg groot, en ze trekken zelf een grens. Meermaals heb ik mogen aanschouwen wanneer verschillende kuddes elkaar passeren, dat de honden van beide kuddes precies wisten, of aanvoelden, waar de grens van de andere kudde was.
Wanneer de Carpatin op een statische plek gehouden wordt, dus in een huis met tuin of op een boerderij, wordt dat zijn territorium. Vanuit die statische plek gaat de Carpatin proberen het territorium uit te breiden. Wandel je dagelijks hetzelfde rondje? Dan wordt dat binnen no-time ook zijn territorium, en kunnen conflicten ontstaan als er andere mensen (met honden) lopen. Ook de tuin van de buren of het fietspad voor het huis kunnen tot het territorium gaan horen, met blafoverlast tot gevolg.
Voor de eigen mensen en dieren zijn deze honden goud. Ze zijn super betrouwbaar en eerlijk. Ze beheersen de hondentaal zeer goed, dus voor eigenaren is het een goed idee een taalcursus te volgen. De gemiddelde labrador of teckel beheerst deze taal niet meer, dus op straat kan dit soms tot miscommunicatie leiden. Het is aan de eigenaar om dit in goede banen te leiden.
De Carpatin werkt met een interne escalatieladder; hij bepaalt zelf hoe hij op een bepaalde situatie moet reageren. Hij zal altijd opkomen voor alles wat zich in zijn ogen niet zelf kan verdedigen. Hieronder vallen sowieso andere (huis)dieren, kinderen en over het algemeen vrouwen. Wanneer de Carpatin bezoek niet vertrouwt, zal dat bezoek niet makkelijk binnen kunnen komen. Zo zal de Carpatin ook op straat waarschuwen als hij een bepaalde situatie niet vertrouwt. Meestal door blaffen en/of grommen. Worden deze signalen genegeerd? Dan kan er escalatie plaatsvinden.
Verzorging
Over het algemeen heeft de vacht weinig verzorging nodig. Als ze buiten gehouden worden – wat prima kan, daar zijn ze op geselecteerd – ruien ze twee keer per jaar. Wanneer ze wat ouder worden of als ze af en toe vuil worden kan het zijn dat de vacht gaat vilten en er klitten ontstaan. Die kun je er dan uit kammen of knippen.
Soms zien we dat de nagel van de wolfsklauw ("duim"-teen aan de achterpoot) doorgroeit; die moet dan regelmatig geknipt worden.
Verder is voor deze hond in een huissituatie van belang dat er stabiliteit en rust heerst. Is die er niet, dan gaat de Carpatin zelf proberen deze te waarborgen, vaak door 'ongewenst gedrag' te laten zien.
Gezondheid
Ze zijn vrij vatbaar voor de (lucht)vervuiling in het westen en voor conventionele medicatie.
Geschiedenis
De Carpatin is één van de vier Roemeens nationale rassen. De andere drie zijn: Ciobănesc Românesc Mioritic, Ciobănesc Românesc Bucovina en Ciobănesc Românesc Corb. Alle vier deze rassen zijn kuddebeschermingshonden, waaruit wel blijkt hoe hard deze honden al duizenden jaren nodig zijn in de ruige gebieden in Roemenië. Roemenië kent, in tegenstelling tot Nederland, geen geschiedenis zonder deze honden.
Het uiterlijk
De Carpatin is altijd grijs als basis. Ook een Carpatin met zwarte of zeer lichte dekharen heeft altijd een asgrijze ondervacht. Ongeacht in welke kleurslag je ze tegenkomt, ze hebben altijd een soort van briltekening. Soms heel duidelijk, soms is er maar een licht verschil in kleur. Sinds ze zijn erkend door de FCI (2015) wordt er steeds meer op uiterlijk gefokt, en zie je heel veel Carpatins met witte tekening op poten, hals, borst en hoofd.
Ze hebben een lange staart die als sabel omhoog gedragen kan worden. Tussen de schapen ziet de staart er wel eens uit als een vlag; "hier ben ik".
Ze zijn van het lupoïde type: atletisch en nooit zwaar gebouwd. Reuen horen wat groter en grover te zijn dan de teven. Reuen zijn over het algemeen maximaal 75 cm hoog, teven minimaal 57 cm.
Ze hebben driehoekige flaporen met een afgeronde punt. De oren horen zo te zijn, omdat ze het vertrouwen moeten winnen van hetgeen ze moeten beschermen. Met spitse oren, zoals een wolf of andere herders, zou de Carpatin een minder vriendelijk uiterlijk hebben.
De ogen zijn amandelvormig en zijn verschillende tinten bruin, nooit geel. De oogleden horen zwart te zijn en omsluiten de oogbal strak. Ook de lippen horen zwart te zijn en niet te hangen (bovenstaande informatie komt uit de FCI-standaard).
Hondentraining voor dit ras
De Carpatin leent zich niet goed voor welke training dan ook. Als je een beginnend hondeneigenaar bent wordt dit ras dan ook afgeraden.
Het gaat bij de Carpatin, en over het algemeen bij kuddebeschermingshonden, meer om de goede relatie met de eigenaar, dan om 'baas boven baas' commando's opleggen of laten uitvoeren.
Mocht je dan toch kiezen voor een Carpatin, of een hond uit het asiel halen die (deels) Carpatin is, dan is het belangrijk hem te conditioneren. Dus voor jezelf van tevoren duidelijk stellen welk gedrag je wel en niet wilt zien, en je dagelijkse bezigheden zo afstemmen dat de hond er steeds bij kan zijn en constant hetzelfde ziet, meemaakt, hoort en mag doen. Zo wordt het ook gedaan bij de kuddes waar ze inmiddels met succes in Nederland worden ingezet. Ze laten zich over het algemeen goed corrigeren op enkel de stem.
Wat kost een Carpatin?
De prijzen lopen uiteen van € 100 voor een puppy van het herderskamp in Roemenië tot wel € 3.000 voor een volwassen hond die volledig inzetbaar is als kuddebeschermer. De prijzen zijn afhankelijk van waar de pup geboren is (een herderskamp of een fokker) en van registratie: heeft de hond een stamboom? Haal je een hond uit het buitenland? Dan moet je ook nog rekening houden met extra gezondheidschecks en reis-/transportkosten.
Hoeveel beweging heeft dit ras nodig?
Ze kunnen veel bewegen, maar het liefst alleen wanneer het nodig is. Het is dus niet per se een actieve hond.
Wist je dat?
De Carpatin heeft nog steeds hetzelfde karakter dat hij honderden jaren geleden ook had. Daarom wordt hij ook nog steeds ingezet voor hetzelfde werk als toen, en sinds enkele jaren ook in Nederland! Ze worden ingezet als kuddebeschermers bij gescheperde schaapskuddes; kuddes die door herders over de heideterreinen gehoed worden voor natuurbeheer. Ze kunnen ook worden ingezet als kuddebeschermers binnen rasters, in de begrazing.
Erkenning in Nederland
De Raad van Beheer erkent de Ciobănesc Românesc Carpatin (FCI-groep 1, standaardnummer 350).
Heb jij al een Carpatin, of ben je van plan deze aan te schaffen?
Ze komen niet heel veel voor in Nederland, en over het algemeen wordt afgeraden dit ras als huishond te gaan houden. De Carpatins die wel in Nederland voorkomen zijn meestal werkhonden. Lees je vooral héél goed in, voordat je begint aan een hond van dit kaliber. Win informatie in bij mensen die ervaring hebben met deze honden.
Asiels en bekende problemen
Er komen tegenwoordig talloze honden uit Zuid- en Oost-Europa naar het westen. Vaak betreft het (kruisingen van) kuddebeschermingshonden. De meeste instanties weten hier zelf weinig vanaf en informeren hier niet goed over, zo weten de mensen in het westen vaak niet waar ze aan beginnen. Steeds vaker komt het zelfs voor dat er 'raszuivere' kuddebeschermers in het westen terechtkomen. Vaak worden deze honden niet goed begrepen en ontstaan er problemen. Bij de aanschaf van een hond, uit het buitenland of van een fokker, is het altijd belangrijk door te vragen nadat je je geïnformeerd hebt. Je hebt namelijk, voor het welzijn van je hond, het recht om te weten wat je in huis haalt!
Over deze tekst
Deze rasbeschrijving is geschreven door J. Dorgelo - Kleine Staarman ©, die zelf met Carpatins werkt bij gescheperde schaapskuddes; ook de foto's van werkende Carpatins zijn van haar hand. Meer weten over dit ras? Lees ook het artikel De Grijzen van Canine Efficiency.
Veelgestelde vragen over de Karpatische herdershond
Hoe groot wordt een Karpatische herdershond?
Een volwassen Karpatische herdershond heeft een schofthoogte van 57 tot 75 cm en weegt 32 tot 45 kg.
Hoe oud wordt een Karpatische herdershond?
De gemiddelde levensverwachting van een Karpatische herdershond is 12 tot 14 jaar.
Is een Karpatische herdershond geschikt voor beginners?
Een Karpatische herdershond is vooral aan te raden voor ervaren baasjes.
Kan een Karpatische herdershond goed alleen thuis zijn?
Ja, een Karpatische herdershond redt zich uitstekend een dagdeel alleen.
Verhaart een Karpatische herdershond veel?
Ja, reken bij een Karpatische herdershond op haren in huis, het hele jaar door.
Hoeveel beweging heeft een Karpatische herdershond nodig?
Veel: een Karpatische herdershond wil elke dag echt aan de bak.
Ervaringen van baasjes
Nog geen ervaringen gedeeld
Heb jij een Karpatische herdershond? Vertel hieronder als eerste hoe het is om met dit ras te leven — daar heeft de volgende bezoeker echt iets aan.
Deel jouw ervaring met dit ras
Vertel hoe het is om met een Karpatische herdershond te leven.
Schrijf een ervaring
Inklappen
Reacties en vragen
30 reactiesEen vraag over de Karpatische herdershond, of iets wat je kwijt wilt? Praat hier mee met andere baasjes.
-
Frank Huijben ·
Wij hebben een Karpatische herder mix. Het is een heel mooie, lieve hond. In tegenstelling tot de tekst is het absoluut geen knuffeldier. Ze wil het liefste bij haar baasje in de buurt zijn. En staat op het moment dat ik mijn jas aan doe meteen klaar om mee naar buiten te gaan. Ze is (misschien omdat ze als puppy zonder ouder is aangeboden aan een Roemeense shelter) geen moedig dier (voor zover dit aan te leren is). Gewoon wel een gentle giant, die graag speelt, zeer sociaal is, graag bezig is, maar ook heel graag ligt te slapen. Voor mensen die overwegen een Karpatische herder aan te schaffen, een geweldige keuze, waar je zeker geen spijt van gaat krijgen. Als je iets wil weten mag je altijd bij mij informeren….
-
Antonie ·
Hoi heb je voor mij misschien een foto van jou hond? ik denk dat in mijn lieve viervoeter ook dit ras zit
-
helen ·
geweldig wij een reu mix ook
-
Will claassen ·
Sinds acht weken hebben wij een carpatische herder een teefje vwn een jaar oud ze zat in een shelter in roemenie Toen ze kwam was ze zeer bang en schuw maar nu is ze helemaal opgebloeid door onze andere 2 honden en intensive aandacht van ons Ook zijn we er iedere dag meerdere uren op het hondenveld om te socialiseren We hebben haar gekoppeld aan onze Andere herder die haar wegwijs heeft gemaakt We nu 90% vooruitgang geboekt Het is een heerlijke hond geworden speels aanhankelijk maar gereserveerd tegenover vreemden maar dat zit ook in het ras Nu kunnen We rustig beginnen met trainen en leergierig is ze
-
-
G.Buitenweg ·
Wij hebben met onze Karpatische herder( teef, geadopteerd) totaal andere ervaringen: zij is alleen sociaal tegenover huisgenoten en vrouwen. Tegen vreemden en mannen (zelfs buren) is zij extreem waaks en beschermend. Wij kunnen geen bezoek ontvangen! De hondencoaches en -therapeuten die we erbij hebben gehad zeiden dat het lag aan het ras (waakhond) en haar verleden als weeshond. Zij waarschuwden ook voor de “oerhond”- eigenschappen van veel buitenlandse, vooral Oosteuropese, honden. Karpatische herders uit Roemenië worden momenteel in Drenthe gebruikt om de wolven op afstand te houden… (zie You Tube)
-
Wilma ·
Wij hebben ook een Karpatische herder. Hij is nu bijna 9 maanden. Niet knuffelig en heel schuw . Vooral bij mannen en zeker mijn eigen man wat tot grote problemen in huis leidt.! Hij zit de hele dag in een hoek of verscholen onder de tafel. Buiten is hij meer in zijn element maar thuis is het steeds of ie gereset wordt en loopt ook regelmatig van mij vandaan alsof hij bang is. Het is een moeilijke hond om aan je te binden. Aandacht krijg je alleen bij een wandeling met hem. Binnen of op eigen terrein buiten is ie angstig. Met andere honden is ie geweldig.
-
Isabelle Vanthournout ·
Hallo , Ik hebt ook hetzelfde ras . Mijn hond moet zwaar mishandeld geweest zijn . Is bang van alles . Ook mannen kan hij mijden als de pest . Is ook vanalles bang , ook een hondencoach laten komen . Met kleine trukjes kan ik hem wel aanleren , maar gaat nooit een sociale hond worden . Vertrouwd mij alleen . Met veel liefde en geduld komt ik er wel . Tenslotte ben ik zijn baasje 🥰
-
-
Yvonne ·
Ook wij hebben vermoedelijk een Karpatische herder-mix. Het is een mooi beest met mooie vachttekening, minder groot dan over ’t algemeen wordt aangegeven (~ 60cm). Hij is nu ~1jaar en een hond met ’n eigen karakter. Het is een knuffelbeer als ’t hem uitkomt. Heeft ie er geen zin in, dan geeft ie dat duidelijk grommend aan. Hij is waaks en alert, blaft voor alles en iedereen waarvan ie maar vindt dat ze te dichtbij langslopen. Kan soms aan de lijn ook wel eens onverwachts uitvallen naar voornamelijk mannen. We zijn dan ook volop in training met hem: socialiseren, commando’s leren, corrigeren als ’t nodig is. Visite laat ie enthousiast toe, totdat visite opstaat en door ’t huis naar bijv. het toilet loopt. Visite geven we dan ook standaard brokjes mee om hem te leren dat het oké is dat mensen rondlopen. In publieke ruimten, zoals terrasjes, winkel ofzo daar is ie rustig en goed handelbaar. Andere honden vindt ie alleen maar leuk en wil graag spelen. Tegelijkertijd balanceert hij écht zijn actieve en rust momenten. Hij slaapt veel en graag. Nu is hij ook in de puberleeftijd, dus hij zoekt ook de grenzen op en stelt hiërarchische lijnen op scherp. Onze hondentrainers veronderstellen dat ie in wezen wat onzeker is en daarom ook dominant gedrag laat zien. Dus we moeten consequent zijn. Maar het is een schat met écht ’n eigen karakter.
-
Helen ·
we hebben een mix reu van 11mnd die grotendeels overeenstemt met bovengenoemde beschrijving als psychosociale zelf opgeleide hulphond en dus geluk dat hij van knuffelen houdt! we hadden een airedale terrier teef 7 jaren ervoor die 12 werd en waar we mee konden lezen en schrijven. Dat een gezinslid professioneel met dieren is geweest hielp wel bij deze enigzins getraumatiseerde reu. We zijn trots op zijn bezit en hij is een medicijn op vier poten beter dan de meeste andere geneesmiddelen…Men bewondert zijn uiterlijk en omdat we van grotere honden houden zijn we blij dat hij een grotere middelmaat blijkt. Het is wel meer werk dan een kant en klare hond van een fokker, maar hij is leuk en intelligent enz.
-
Petra Hamelink-de Klerk ·
Hallo, ik heb bijna 4 jaar geleden Kensi geadopteerd vanuit Roemenië. Via een erkende stichting. Ze is niet zo groot maar waarschijnlijk wel een mix van karpatische herder. Ze is in Roemenië in huiselijke krijg opgevangen met andere honden. Hier verder opgegroeid met een duitse herder (overleden oktober 2023) en onze Spaanse mix Charlie. Kensi is heel waaks. Angstig voor harde geluiden. Bezoek wordt blaffende begroet maar eenmaal binnen wordt ze stiller. Ze zoekt pas toenadering als ze mensen beter kent. Naar mij toe is ze een grote knuffelkont. Ze kan los lopen en houdt mij dan goed in de gaten. Maar vreemde mensen met of zonder hond kunnen rekenen op haar geblaf. Ze houdt dan wel afstand. Als ik met de mensen sta te praten wordt ze rustiger. Ze is nog voor veel dingen angstig, vooral in de bebouwde kom en dan voornamelijk in de avond. Voor ons is ze hartstikke lief en trouw. En al is het soms nog hard werken en veel geduld hebben, we willen haar niet meer kwijt.
-
-
Cynthia Vd Linden ·
Ik heb een teef van 4 jaar,ze is zeer sociaal en speels kwam naar Nederland toen ze 1,5 jaar oud was. Ze is echt prachtig om te zien,wel bang /voorzichtig voor grote mannen.Voor knallen en voor opgeheven stokken. Lastig met mensen die zo een bal werper gebruiken. Met alle honden wil ze spelen,alleen vergeet ze haar eigen grote.Met kleine hondjes is dat link,ze heeft 1x een hondje hard gebeten in der kont. Dus moet haar echt ad lijn houden met kleine honden in de buurt! Aan de lijn is ze er lief voor en doet dan niets. Zij slaapt ook veel en vind het heerlijk om geborsteld te worden .
-
Femke ·
Hier precies hetzelfde, teefje, 4 jaar, hele mooie rustige lieve mix. Komt uit roermenie, is vanaf 3 maanden oud gesocialiseerd in België. We hebben het vermoeden dat ze het heel zwaar heeft gehad tijdens de eerste levensmaanden. Is bang voor knallen en opgeheven stokken. Maar na 2 jaar bij ons gaat het een stuk beter. Speelt graag met andere grotere honden. Kleine hondjes ligt eraan..terriërs gaat meestal niet goed ondanks haar onderdanige karakter. Vreemden komen niet achterom. Vrienden hoeft ze maar 1x te zien en daarna zijn ze van harte welkom. Een echte knuffelkont, is lief voor iedereen uit het gezin. Maar is wel idolaat van het vrouwtje des huizes. Volgt mij overal. Buiten luistert ze alleen als het haar uitkomt en op haar tempo. Ze is een echte levensgenieter, laat zich niet jagen of gek maken. Speelt inderdaad weinig, met de kinderen af en toe, maar dat is het dan ook. Slaapt veel en is in haar element tijdens een wandeling. Hoe kouder het weer, hoe meer in haar element.
-
-
Val van netten ·
Wij blijken een karpatische herdermix reu van 11 maanden te hebben. Hij kwam met 4 maanden uit een shelter. (Het was onduidelijk wat voor mix hij was toen we hem ter adoptie aangeboden kregen) Hij is super lief, speels enorm grappig ( alsof hij de hele dag met een lach op zn toet loopt) zeer waaks ( denkt dat de tuinen van de buren ook van hem zijn om te bewaken) en loyaal naar ons gezin die hij echt als zijn kudde ziet. Visite vind hij oke al heeft hij moeite met mensen die minder in balans zijn. Hij is vol zelfvertrouwen maar kan absoluut niet langer dan 20 minuten alleen zijn ( na langzaam opbouwen) en is echt mijn schaduw. Werken is dus al heel lastig omdat ik altijd een oppas moet hebben. Hij heeft enorm veel energie en verveelt zich heel snel ondanks lange wandelingen. Hij word dan onrustig, gaat ijsberen, blaffen en soms zelfs joelen/ janken. Eerlijk soms denk ik dat we hem te kort doen omdat hij duidelijk een drang naar werken heeft. Iets wat je eigenlijk niet kan bieden in een gezin waardoor ik dit ras eigenlijk niet zo geschikt vind als gezins/ huishond Aan de andere kant is hij echt mijn maatje.
-
Adele gilles ·
Ik heb sinds kort een karpatische herder of mix ik weet het niet zeker hij is van uit Italië naar Nederland gekomen op 7 maanden jonge leeftijd,hij is lief en weegt nu 30 kilo,in de duinen en bos vind hij prachtig,ook gewoon aan de riem loopt hij lekker mee zonder te trekken
-
Trees Rouw ·
Hallo Adele, Je bericht is natuurlijk al een tijdje geleden, dus ik hoop dat je dit nog leest. Wij hebben sindskort een hond uit Italië geadopteerd als Maremma mix. Wij zelf vermoeden een karpatische herder mix. Zou je misschien een foto van je hond willen sturen zodat we een beetje kunnen vergelijken? Met vriendelijke groet
-
-
Mees ·
Ik heb al 4 jaar mijn karpatische herder. Hij is heel intelligent, probeert echt dingen te snappen met wat je doet en zegt. Hij is heel gek met iedereen binnen het gezin, super loyaal ook. In tegenstelling van de tekst hierboven wilt die wel heel graag spelen. Betreft knuffelen is het echt 50/50. Zijn minder goede punten is dat die heel waaks is naar iedereen wat die niet goed kent en/of vreemden. En dat die snel agressief reageert naar andere honden. Richting mannen is die ook wantrouwender. Maar alles bij elkaar, een super aanwinst voor het gezin. Zorg wel voor heel veel beweging
-
John Jansen ·
Wij hebben een karpatische herder (teefje) van 6 jaar, al 3 jaar in ons gezin. Geadopteerd uit Roemenië. De eerste 3 jaar van haar leven in Roemenië waren niet echt leuk. Parvo gehad, op straat gezet en via via in een shelter terecht gekomen. Het is een fantastische hond. Ze moest wel aan ons wennen maar is nu zeer loyaal aan ons gezin. Ze is waaks, behoedzaam naar andere mensen, vindt andere honden leuk, kan met onze katten en kippen en als we haar uitlaten en langs een weiland komen met schapen kan ze zeer geïnteresseerd gaan zitten kijken. Thuis vindt ze het heerlijk om languit te liggen. Al met al een lieve en vriendelijke hond.
-
Fam Grooters ·
Onze lieve Reu is geadopteerd toen hij 2,5 was, hij had in het begin heeel veel gedragsproblemen, bang, bijten, baknijd, niet luisteren, trekken aan de lijn, slopen We hadden het bijna opgegeven na hulp van een trainer is het inmiddels een knuffelbeer van 40 kilo, zeer zachtaardig en dol op kinderen en andere honden, nog steeds panisch voor knallen en een opgeheven arm Ook wielrenners moeten oppassen voor hem, verder tophond, en waaks, echter ben je eenmaal binnen knuffelt hij liever….
-
Fam Paans ·
Wil je echt wat weten over deze rassen raad ik iedereen aan om bij Rasvereniging van VHB of raad van beheer te rade te gaan.Wij hebben in onze familie 3 Ciobanesc Romanesc Carpatin.
-
Amelie ·
Wij hebben al 10 jaar een Karpatische herder van nu 12 jaar oud. Hij was 2 toen hij naar Nederland kwam. Moest eerst erg aan ons wennen, maar dat ging redelijk snel goed. Hij is erg waaks, beschermend, totaal niet speels en knuffelig is hij ook niet echt. Iets leren qua commando’s is niet te doen, hij kijkt je aan alsof hij zeggen wil “serieus? moet ik zitten voor een snoepje? Dan maar geen snoepje” Maar het is een geweldige hond, zo lief voor alles en iedereen in en om het huis…..van mensen tot katten, kippen en onze andere hond. Alleen moet hij niks hebben van vreemde mensen/dieren, hij moet je eerst echt leren kennen. Maar wij zouden er zo weer één nemen.
-
Desi ·
Mijn mickey is een mix karpatische herder. Hij is mijn syeun en toeverlaat en een echte knuffelbeer. Hij is wel erg lui en gek op slapen, maar speelt ook graag. 14 december is hij 6 geworden en woont nu 2 jaar bij mij. Heeft meerdere bazen gehad, maar ik heb er geen probleemhind aan. Sls hij mensen eenmaal kent is hij je beste vriend, maar echt onbekenden ziet hij niet graag.verder is hij geweldig met zijn poezen zusjes. Hij heeftwel een huid allergie en krijgt daarom graanvrije brokken.
-
Chantal ·
Wij hebben er een. Prachtige hond, waaks, speels en eigengereid. Hij is niet te paaien met hondenkoekjes. Alles wat nieuw is vindt hij spannend maar daarna went het snel. Dol op kinderen, in het begin moeite met visite maar nu niet meer. Superleuke hond en gelukkig niet zo groot, ongeveer 65 cm!
-
Linda Smidt ·
Goeiedag beste lezer , Wie kan mij zeggen of er in Nederland ook Carpatische herdershonden worden getraind als anti- wolven waker? Een pup rescue shelter in Oost Roemenie heeft er eentje in de aanbieding. Ik heb met dat shelter veel contact . Als ik niet al een hond had die geen.hobden in huis duldt en ik niet 81 en ziek was, nam ik m meteen in huis. Ik zal proberen de post met foto en beschrijving hierheen to posten. Anders graag de website opzoeken: “Oana Andreea Popa Klmt, shelter ” HAPPY BUBU little haven” Daar staat ie , post paar dagen terug , geplaatst.
-
Guust zagers ·
Hier in zundert is al een dag of 4 een karpatische herdershond vermist hij is div malen gespot maar nog niet gevangen heeft U een idee hoe we dat het beste kunnen doen
-
Annick Lieuwen ·
Ik heb een hond uit Roemenië die vast en zeker karpatische herder in zich heeft. In de roedel is echt hij de bewaker en beschermer. Hij houdt de groep altijd bij elkaar en haalt achterblijvers op. Hij is heel sociaal, lief en knuffelig maar ook beschermend vooral naar mij (zijn vrouwtje). Drukke puppy’s vindt hij niks die worden gecorrigeerd. Verder kan hij eigenlijk met alle honden. Ik herken ook de huidallergie vooral in de vorm van oorsmeer en oorontsteking. Daarom eet hij alleen brokken en snacks van paardenvlees. Hij is bij ons sinds hij 4 maanden is. Hij is nu 7. Echt een superlieve hond onze Youp.
-
Sander ·
In 2005 ben ik op vakantie geweest in Roemenie, in het noord-westelijk gedeelte (Cluj-Napoca en omgeving). Daar met twee anderen een wandeling bij zonsopgang gemaakt door de heuvels. We gingen bovenaan een heuvel even pauze houden en een broodje eten. We hadden uitzicht over een dal. Beneden in het dal kwam een schaapsherder met een groep schapen aangewandeld, met 5 van deze herdershonden. Die honden zagen ons en waren in een half minuutje de heuvel op gerend om ons weg te jagen. Dat deden ze overigens best netjes, ze gingen voor ons staan en hielden ons bij elkaar, kwamen langzaam steeds een stapje dichterbij en toen wij langzaam weg liepen gingen ze weer terug naar de kudde schapen. Het was wel spannend omdat ze zo groot en sterk waren.
-
Juul ·
Onze Joey is een foster failure. We vingen voor een stichting een aantal jonge karpatische herders op die uit Roemenië kwamen. Joey was daar één van en sprong er meteen uit qua karakter. Hij was erg van het contact zoeken, knuffelen en spelen. De overige honden waren erg gereserveerd, “pittig” bij benaderen en op zichzelf. Behalve Joey; hij koos duidelijk voor ons haha. We hebben alle 5 de honden uiteindelijk goed kunnen socialiseren en zijn geadopteerd via de stichting. Joey is bij ons gebleven en nu al een jaar onderdeel van onze roedel van 9 honden (allemaal resque-honden) Joey is een geweldige jongen; loyaal, intens lief, onverschrokken en een echte clown. Én hij blend volledig in in de roedel.
-
Andre ·
Ik ben op zoek naar een Karpartische Herdershond. Kunt u een betrouwbare fokker adviseren? Mvg, Andre
-
Karin Hartgers ·
Ik heb sinds januari dit jaar een karpatische herder/mioritic herder mix. Ze komt uit een shelter in Roemenië. Saar is als jonge hond in een dodingstation terechtgekomen waar zij zo’n 3.5 jaar heeft gezeten. Daarna heeft zij 2 jaar in een veilige shelter gezeten. Nu dus sinds een half jaar bij mij en mijn andere 4 hondjes en poezen. Saar is een wat onzekere dame wat niet vreemd is met haar verleden. Naar mannen toe erg wantrouwend en degene die ze niet kent wil ze wegblaffen. Dit is geen angst want ze durft ook te bijten. Saar is wat overbeschermend en weet daarin haar grens niet. Ze is heel leerbaar en volgzaam, dus ben ik haar ander gedrag aan het aanleren dmv belonen. Ze doet het heel erg goed. De mannen die ik ken ( familie en buren) kunnen haar even aaien nadat ze een snackje van ze heeft gehad. Vrouwen zijn voor Saar totaal geen probleem, maar hier geldt ook dat Saar hun eerst moet kennen. Voor mij is ze de liefste en meest trouwe hond ter wereld. Ik kan werkelijk alles met haar doen inclusief vachtverzorging. Saar is vanaf dat ze hier aankwam heel knuffelig en onderdanig naar mij toe. Inmiddels hebben we een super geweldige band opgebouwd. Ik vertrouw haar volledig en ik weet zeker dat ze mij met haar leven zal beschermen. Voor de andere 4 honden ( 1 middelgrote en 3 kleintjes) is ze erg lief. Ook met de poezen heeft ze geen problemen. Zoals in het artikel beschreven is Saar behoorlijk territoriaal en accepteert geen vreemde honden op haar terrein. Dat is een beetje jammer, want ik had graag een volbloed van een van de 2 rassen die in Saar zitten erbij gehad. Ik ben nl helemaal weg van deze honden. Maar voor nu geniet ik ontzettend van Saar. Ze heeft een geweldig karakter. Ze is zoals ik al zei heel volgzaam, heel trouw, maar ook heel slim en heel leerbaar. Met een goede begeleiding zal zij zich heel goed ontwikkrlen ondanks dat ze 6 jaar oud is met een triest verleden. Vanaf het moment dat Saar hier binnenkwam heeft ze zich gelijk aangepast alsof ze wist dat ze een nieuw leven kreeg en hier mocht blijven. Dit was bij mijn andere 3 roemeentjes wel anders. Die hadden veel tijd nodig. Zelfs mijn Nederlandse herplaatsertje had veel tijd nodig. Saar is erg gevoelig voor een harde stem en harde geluiden. Dit zal door haar verleden komen en zal in de komende jaren minder worden. Ik heb aan Saar een geweldige hond en ik voel mij heel veilig met haar in huis. Ik zou het leuk vinden om in contact te komen met mensen die hetzelfde ras hebben of een mix daarvan, omdat je deze honden niet veel ziet in Nederland.
-
Mike Moojen ·
Ik heb een voornamelijk karpatische herder geërfd van mijn zus 6 jaar geleden, Hij heeft exact dezelfde tekening als de herder op Wikipedia maar is iets kleiner. Hij is eigenwijs en intelligent. Zelfs op hoge leeftijd ( nu 15,5) kan hij nieuwe dingen leren. Hij eist aandacht en goede verzorging. Krijgt hij dat niet dan gaat hij zich “misdragen”. Hij weigert dan te eten of uit te gaan of luistert niet meer. Mijn zus heeft Lex als 1 jarige gekregen en hij was toen ontzettend bang. Mijn zus was een echt hondenmens en binnen een paar jaar gedroeg hij zich redelijk normaal. Omdat mijn zus mij regelmatig bezocht was Lex aan mij gewend. Toen ze erg ziek was zonderde hij zich vaak af in haar badkamer. Dat wou hij bij mij thuis ook doen en dat heeft me heel veel moeite gekost om hem dat af te leren. Wat ik ook bedacht aan blokkades voor de badkamer , hij wist als een echte Houdini de blokkade te verbreken. Ook was hij het er absoluut niet mee eens dat ik boven sliep en hij beneden (mijn zus woonde gelijkvloers). Hij blafte dan net zolang tot ik beneden kwam. Nu slaap ik alleen maar boven wanneer mijn vriendin bij mij is . Dat accepteert hij dan met moeite. Als we uitgaan luistert hij alleen maar me als hij de omgeving niet kent. Kent hij de omgeving wel dan laat hij mij uit. Hij houdt niet van spelen en heeft een haat liefde verhouding met vrienden. De buurvrouw -die vaak voor hem zorgt- vindt hij maar niks . Maar nu hij ouder wordt leert hij steeds meer te flirten met vreemden op straat. Hij kijkt ze net zolang aan totdat ze hem beginnen te aaien. Op zijn leeftijd gaan we 1 keer per maand naar de dierenarts voor prikjes tegen artrose. We denken al twee jaar lang dat hij niet meer mee zal gaan op vakantie. Maar keer op keer verrast hij ons met weer een opleving en kan weer een tijdje mee.
Reageer op Desi
Je antwoordt op: “Mijn mickey is een mix karpatische herder. Hij is mijn syeun en toeverlaat en een echte knuffelbeer. Hij is wel erg lui...” · Toch een losse reactie
