Groenlipmossel voor honden: wat doet het en voor wie?

Groenlipmossel staat op steeds meer potten en zakken: in gewrichtssupplementen, in seniorbrokken en als los poeder. Het wordt gegeven aan honden die stijf opstaan of minder soepel bewegen.

Hier lees je wat groenlipmossel is, wat erover bekend is, in welke vormen je het koopt en wanneer je het beter niet geeft.

De groenlipmossel (Perna canaliculus) is een mossel die langs de kust van Nieuw-Zeeland leeft. Hij dankt zijn naam aan de groene rand van de schelp. Voor supplementen wordt het vlees gedroogd en tot poeder gemalen, of er wordt een olie uit gewonnen.

In het mosselvlees zitten meerdere stoffen die met gewrichten te maken hebben:

• Omega 3-vetzuren, waaronder EPA, DHA en het minder bekende ETA.
• Glycosaminoglycanen, zoals chondroïtine. Dat zijn bouwstenen van kraakbeen en gewrichtsvloeistof.
• Mineralen en aminozuren.

Groenlipmossel wordt gebruikt om de gewrichten soepel te houden. De omega 3-vetzuren spelen een rol bij ontstekingsreacties in het lichaam, en de glycosaminoglycanen leveren bouwstoffen voor kraakbeen.

Er is bij honden onderzoek naar gedaan, vooral bij honden met artrose. In een aantal van die onderzoeken bewogen honden na enkele weken groenlipmossel wat makkelijker. De onderzoeken zijn klein en de uitkomsten verschillen, dus het bewijs is beperkt. Zie groenlipmossel als ondersteuning. Het vervangt geen pijnstiller of behandeling van de dierenarts.

Het wordt bij artrose veel gegeven, als aanvulling op de behandeling. Artrose is slijtage van het kraakbeen en gaat niet meer over. Wat een hond met artrose het meest helpt is een gezond gewicht, regelmatige rustige beweging en zo nodig pijnstilling van de dierenarts. Een supplement met groenlipmossel kan daar een onderdeel van zijn. In artrose bij honden lees je wat je zelf kunt doen.

• Oudere honden die stijver worden.
• Grote en zware rassen.
• Sportieve en werkende honden die hun gewrichten zwaar belasten.
• Honden met artrose, in overleg met de dierenarts.

Geef geen groenlipmossel aan een hond met een allergie voor schelpdieren. Overleg met de dierenarts als je hond medicijnen gebruikt, drachtig is of pups zoogt.

• Puur poeder strooi je over het voer. Je weet precies hoeveel groenlipmossel je geeft. Het ruikt sterk naar vis, wat de meeste honden lekker vinden.
• Capsules of tabletten zijn makkelijk te doseren, maar je moet ze ingeven of verstoppen.
• Combinatieproducten bevatten groenlipmossel samen met glucosamine, chondroïtine en MSM. Je geeft dan meerdere gewrichtsstoffen in één keer.
• Brokken met groenlipmossel, vaak seniorvoer. De hoeveelheid per portie is meestal klein.

Let bij het kopen op hoeveel groenlipmossel er per dagdosering in zit. Staat het achteraan in de ingrediëntenlijst, dan is het een klein onderdeel van het product. Hitte kan de vetzuren aantasten. Fabrikanten van puur poeder vermelden daarom vaak dat het koud verwerkt of gevriesdroogd is.

Wij verkopen geen puur groenlipmosselpoeder. In onze webshop vind je wel de Dog Mobility Chews van Excellent Pets. Dat zijn zachte snoepjes met een gewrichtsmix: glucosamine, MSM en chondroïtine als hoofdbestanddelen, aangevuld met groenlipmossel. Ze passen bij een hond die je een breed gewrichtssupplement wilt geven en die een snoepje makkelijker neemt dan poeder.

De dosering per dag:

• tot 6,5 kg: 1 chew per dag
• 6,5 tot 9 kg: 2 chews per dag
• 9 tot 15 kg: 3 chews per dag
• 15 tot 30 kg: 4 chews per dag
• 30 tot 40 kg: 5 chews per dag
• zwaarder dan 40 kg: 6 chews per dag

Meer over het hoofdbestanddeel lees je in glucosamine voor honden. Wil je vooral omega 3 geven, dan is zalmolie een alternatief.

Groenlipmossel is bedoeld voor langdurig, dagelijks gebruik. Reken op vier tot acht weken voordat je kunt beoordelen of je hond er baat bij heeft. Merk je na twee maanden geen verschil, dan heeft doorgaan weinig zin.

De meeste honden verdragen groenlipmossel goed. Mogelijke bijwerkingen zijn zachtere ontlasting, winderigheid of een hond die er misselijk van wordt. Begin met een halve dosering en bouw die in een week op. Stop ermee als je hond jeuk, uitslag of een dikke snuit krijgt. Dat kan op een allergie voor schelpdieren wijzen. Bel in dat geval de dierenarts.