Mastiff

De Mastiff (Engelse Mastiff) is een van de oudste en grootste hondenrassen ter wereld. Het is niet helemaal bekend welke honden de voorouders van de Mastiff zijn. Het ene verhaal wijst erop dat de Mastiff een nakomeling van de Molosser is. Andere verhalen beweren dat dit hondenras afstamt van de Tibetaanse Mastiff. Vanaf de middeleeuwen duikt de Mastiff op bij een verhandeling van de eerste hertog van York, Edmund van Langley. Alle honden die een brede bek hadden, massief waren en een kwadratische schedel hadden, werden in Engeland Mastiff genoemd.  

Dit type hond werd gebruikt als oorlogshond, waakhond, vechthond en jachthond. In de 16e eeuw waren er in London arena’s gebouwd waar deze honden vochten met beren, leeuwen en stieren. Pas in 1835 werd er een einde gemaakt aan deze dieronvriendelijke taferelen. In deze periode begon men in Engeland ook te fokken met de Mastiff. De eerste Mastiff-club startte in 1872. Ze fokten met gladharige Sint-Bernards, om een zachtaardig karakter te introduceren bij de Mastiff. Tijdens de Tweede Wereldoorlog dreigde dit hondenras uit te sterven, omdat de massieve hond zoveel eten nodig had. Niemand had hier geld voor in deze tijden. Doordat er in Canada en de Verenigde Staten een paar Mastiffs overleefden, werd de fok in Engeland na de oorlog weer opgepakt.

Een Mastiff is onverschrokken. Het is een moedige hond, met een terughoudend karakter naar vreemden. Velen vergissen zich als ze het terughoudende gedrag van deze hond zien. Ze denken dat de hond angstig of agressief is. Niets is minder waar. Hij observeert eerst het gedrag van de vreemde en daarna maakt hij een inschatting wat hij moet doen. Als er gevaar dreigt voor zijn baasje, zal de Mastiff te allen tijde zijn baas verdedigen.

Toch is dit hondenras heel gemoedelijk en vriendelijk. Hij laat zich niet snel irriteren door lawaai of andere dieren. Omdat hij zo vriendelijk is, is het ook een uitstekende familiehond. Als baasje heb je een sterke band met je Mastiff. Ze knuffelen graag met je, ook al zijn ze zo massief en groot. Ze blaffen niet snel, dus als ze wel blaffen, weet je dat ze je waarschuwen voor gevaar.  

Het karakter van de Mastiff zorgt ervoor dat je ze makkelijk kunt opvoeden. Ze willen je graag naar de zin maken. Toch is de Mastiff ook een beetje eigenzinnig, waardoor hij niet altijd goed naar je luistert. Dit hondenras doet het erg goed met kleine kinderen en oudere mensen. Hij is empathisch, een fijne speelkameraad en metgezel. Ook naar andere honden en dieren is hij tolerant. Wel duurt het even voor hem voordat hij een hechte band heeft met zijn baasje. Maar als de band er eenmaal is, krijg je heel veel liefde van je Mastiff.

Het lichaam van de Mastiff is groot en gespierd. Hij ziet er vierkant uit. Alles aan het lichaam van dit ras is groot, ook hun hoofd. Wanneer hij aandachtig kijkt, krijgt hij rimpels op zijn voorhoofd. De staart van deze honden is hoog aangezet en hij draagt de staart meestal naar beneden. Behalve als hij opgewonden is. Dan draagt hij zijn staart omhoog.

Ze hebben donkere ogen en ze kijken hiermee vaak doordringend en sprekend. De vacht is kort en is dicht aanliggend. Op zijn schouders, nek en rug zijn de haren niet zo heel fijn. Meestal is de Mastiff abrikooskleurig. In andere kleuren komt hij ook wel voor. De schofthoogte van de Mastiff kan wel 90 centimeter zijn en hij kan wel 100 kilo wegen. Het is geen klein schoothondje dus.  

De verzorging van de Mastiff is vrij makkelijk. Zijn korte vacht heeft maximaal een keer per week een borstelbeurt nodig. Doe je Mastiff ook niet te vaak in bad, anders verstoor je de beschermende functie van zijn huid. Houd de plooien van de rimpels op het hoofd van je hond schoon, net als zijn oren en ogen. Poets regelmatig de tanden van je hond en geef hem een speciale kluif om tandsteen te voorkomen.  

Je kunt je voorstellen dat deze grote honden veel voeding nodig hebben. Dat niet alleen. De Mastiff moet ook voeding krijgen van hoge kwaliteit. Tijdens de groei van je pup moet je een nauwkeurig voedingsplan volgen, zodat je hond geen last krijgt van groeipijnen. Omdat het een grote hond is, heeft hij een verhoogde kans op een maagtorsie.  Hierom is het verstandig om zijn voerbak hoog te plaatsen en hem gedurende de dag kleine porties eten te geven. Ga niet meteen wandelen na het geven van voer, maar houdt minstens een uur rust.  

Omdat de Mastiff een kans heeft op overgewicht, vooral als hij minder beweegt, moet je zorgen dat je niet te veel voer geeft. Overgewicht heeft namelijk effect op de botstructuur. Let dus op het geven van traktaties en kluiven. Vaak komt bij dit hondenras ook diarree of voedselintoleranties voor. Is dit het geval? Dan helpt een uitsluitingsdieet om te kijken waar je hond niet tegen kan.

Net als bij iedere andere hond moet je jouw hond trainen vanaf jongs af aan. Mastiffs ontvangen graag veel liefde. Houd hier rekening mee tijdens het trainen en opvoeden van je hond. Schreeuwen en op een harde manier commando’s geven schrikt je Mastiff af. Wel moet je consequent zijn in de opvoeding.

Maak duidelijk wat je van je hond verwacht, want van inconsistente opvoeding raakt hij in de war. Start nadat je jouw puppy in huis hebt ook gelijk met socialisatie. Door je hond vroeg te socialiseren met katten, kinderen, fietsers, scooters, andere mensen en honden, schrikt hij niet snel. Daarnaast is een goed opgevoede en gesocialiseerde hond makkelijk te houden. Dat is wel zo fijn, met 100 kilo aan de riem. 

De prijzen voor een Mastiff zijn wisselend. Gemiddeld betaal je voor een Mastiff met stamboom € 1500. Daarnaast ben je natuurlijk ook aardig wat geld kwijt aan voeding, verzorging en gezondheid. Dit grote hondenras eet veel, heeft een grote mand nodig en in de groei ook wel meerdere halsbanden of tuigjes. Je bent gemiddeld zo’n € 130 per maand kwijt aan al deze kosten.

Deze grote reuzen zijn over het algemeen nogal lui. Terwijl zijn grote lichaam wel vraagt om voldoende beweging. Ga daarom regelmatig met hem wandelen. Minstens een lange wandeling van een uur per dag. Je kunt hem ook los laten spelen in de tuin. Doe dit dan naast de wandeling. Want voor je het weet ligt je hond lui in de tuin, terwijl je verwacht dat hij zich daar uitleeft.

Op 5 november 1964 is de Mastiff erkend door de FCI. De Mastiff valt in de 2e groep: Pinschers, Schnautzer, Molossoïde en Zwitserse berg- en herdershonden. De officiële standaarden voor dit hondenras zijn pas op 13 oktober 2010 gepubliceerd.

Deze oorspronkelijke vechthond is onder andere dankzij het fokken met de Sint-Bernard een vriendelijke goedzak. Je moet wel even geduld hebben voordat hij aan je gewend is als baasje, maar als dit eenmaal het geval is, heeft hij je veel liefde te geven. Deze liefde geeft hij ook graag aan de andere familieleden, zoals de kinderen en andere dieren. Dankzij goede socialisatie kan dit hondenras namelijk prima omgaan met andere dieren. Naar vreemden is hij afwachtend. Maar als hij geen gevaar ziet, zal hij zeker geen actie ondernemen.

De beste omgeving voor de Mastiff is een huis met tuin, want zijn grote lijf heeft wel wat beweging en ruimte nodig. Al moet je hem soms wel porren om een wandeling te maken. Hij is liever lui als moe. Wanneer je een Mastiff in huis neemt, moet je rekenen op een grote kanjer die veel liefde te geven heeft en veel eten nodig heeft. Gelukkig is hij in verzorging en opvoeding heel makkelijk.